زیرزمین

گاهی یه خونه ساده ی گلی به همه دنیا می ارزه مگه نه گاهی وقتا توی قصرم که باشی دلت از غصه میلرزه ،مگه نه حاضری دار و ندارتو بدی به جاش از خدا دل خوش بگیری حاضری زندگیتو بدی اگه بتونی با دل عاشق بمیری این همه دنبال دنیا رفتیم و انگاری جاده تمومی نداره گاهی وقتا که به جایی میرسیم لذتش انگار ،دوومی نداره کاش یه بارم که شده تو این سفر دلمون راه و نشونمون بده میشه سرنوشت ما این نباشه وسوسه اگه امونمون بده گاهی یه خونه ساده ی گلی به همه دنیا می ارزه