لبخند اجباری

خستم از،لبخند اجباری خستم از،حرفای تکراری خسته از خواب فراموشی زندگی با وهم بیداری این همه عشقای کوتاه و این تحمل های طولانی سرگذشت بی سرانجام گم شدن تو فصل طوفانی حقیقت پیش رومون بود ولی باور نمیکردیم همینه روز روشن هم پی خورشید میگردیم نشستیم روبروی هم تو چشمامون نگاهی نیست نه با دیدن نه با گفتن به قلب لحظه راهی نیست نه با دیدن نه با گفتن به قلب لحظه راهی نیست این همه عشقای کوتاه و این تحمل های طولانی سرگذشت بی سرانجام گم شدن تو فصل طوفانی من و تو گم شدیم انگار تو این،دنیای وارونه که دریا شم پر از حسرت همیشه فکر بارونه سراغ عشقو میگیریم تو اشک گریه ی آخر تو دریای ترک خورده میون موج خاکستر این همه عشقای کوتاه و این تحمل های طولانی سرگذشت بی سرانجام گم شدن تو فصل طوفانی