قرارمون پارک شهر

افتاده ام از چشم تو ویران ویرانم دستی نمی آید چرا دیگر به تسکینم ماندم تو احساس مرا جدی نمیگری یا من شبیه کوه برفی سرد و سنگینم ببین مرا که بعد تو چگونه زیر بار غصه خم شدم بدون تو نگاه کن، خراب تر زمن شدم نشسته ام به این امید