هوای ابری

یاد هوای ابری و ابرای دل شکسته کن پنجره باز و بسته کن یاد پرنده آسمان غروب ریشه بسته کن در پی پاره ی تنم زخمی در به در منم لا لم و در سکوت خود بر سر و سینه می زنم پنجره باز و بسته کن یاد هوای ابری و ابرای دل شکسته کن پنجره باز و بسته کن یاد پرنده آسمان غروب ریشه بسته کن روزی نمی رسد که من به دوریه تو خو کنم خواب تو را عزیز من، چگونه آرزو کنم پنجره باز و بسته کن یاد هوای ابری و ابرای دل شکسته کن پنجره باز و بسته کن یاد هوای ابری و ابرای دل شکسته کن پنجره باز و بسته کن یاد پرنده آسمان غروب ریشه بسته کن در پی پاره ی تنم زخمی در به در منم لالم و در سکوت خود بر سر کینه میزنم پنجره باز و بسته کن یاد پرنده آسمان غروب ریشه بسته کن در پی پاره ی تنم زخمی در به در منم لالم و در سکوت خود بر سر کینه میزنم روزی نمی رسد کن که من به دوریه تو خو کنم خواب تو را عزیز من، چگونه آرزو کنم