دیوونه

آلبوم دیوونه، هفتمین آلبوم استودیویی و چهارمین همکاری منصور با شرکت ترانه است که در سال ۱۳۸۱ (۲۰۰۲ میلادی) به بازار عرضه شد. این اثر با آوردن روح تازه‌ای به موسیقی او، نشانه‌ای از تکامل هنری و رشد وی در زمینه تنظیم، اجرا و تولید محتوا محسوب می‌شود. از ویژگی‌های برجسته این آلبوم می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: تنوع احساسی: ترکیبی از آهنگ‌های پرانرژی و قطعات احساسی که توانسته‌اند ارتباط عمیقی با شنوندگان برقرار کنند. ضبط و تولید حرفه‌ای: برای اولین بار در میان خوانندگان ایرانی، منصور برای اکثر آهنگ‌های این آلبوم، موزیک ویدئوهای حرفه‌ای ضبط کرده که ارزش بصری و تجربی اثر را دوچندان می‌کند. ترانه‌های به‌یادماندنی: قطعاتی مانند «قرارمون یادت نره» و «عزیز دلمی» به سرعت محبوب شده و جایگاه ویژه‌ای در میان آثار وی به دست آورده‌اند. نوآوری در سبک: دیوونه نشان‌دهنده تلاش منصور برای تلفیق المان‌های مدرن موسیقی پاپ با اصالت موسیقی ایرانی و بیان داستان‌های عاشقانه و اجتماعی است. این آلبوم علاوه بر ارائه موسیقی‌ای جذاب، تجربه‌ای نو در زمینه تولید و تنظیم موسیقی را به مخاطبان ارائه می‌دهد و همچنان یکی از نقاط عطف در کارنامه هنری منصور محسوب می‌شود.