عادت

برا قفل هایی که بستست، یه کلید مونده تو مشتـم به جنون رسیده کارم بس که فرصتها رو کشتم بازی نور و صدا نیـسـت زندگی یه سرنوشته یکی پیدا یکی پنهون مثل آدمو فرشته بین موندنو نموندن سهم آدما زمین شد ما اسیر انتخابیم خودمون خواستیمو این شد فاصله فقط یه لحظه ست فاصله فقط یه نـــوره گاهی از رگ به تو نزدیک گاهی از تو خیلـــی دوره اما اون عزیز عالم میل مهربونی داره ردپاش رد فرشـته س مارو تنها نمی زاره مارو تنها نمی زاره مارو تنها نمی زاره مارو تنها نمی زاره