کیفر

نادونی که خنجر میزنه پشت درا سر میزنه همونی که فال گوش وا میسته این در و اون در میزنه میاد بیرون از تو شبا ،گم میشه حق آدما جون میکنن تو تنشون مرده ی مرگن همشون تو نگاهشون عشق و خونه جوبای خشکشون لنگ بارونه سفره هاشون پر از بغض و بی نونه باغچه هاشون پر از بید مجنونه تو نگاهشون عشق و خونه جوبای خشکشون ،لنگ بارونه سفره هاشون پر از بغض و بی نونه باغچه هاشون پر از بید مجنونه