دلم گرفته

دلم گرفته آسمون نمیتونم گریه کنم شکنجه میشم از خودم نمیتونم شکوه کنم انگاری کوه غصه ها ،رو سینه من اومده آخ داره باورم میشه خنده به ما نیومده خنده به ما نیومده دلم گرفته آسمون از خودتم خسته ترم تو روزگار بی کسی یه عمره که در به درم حتی صدای نفسم میگه که توی قفسم من واسه آتیش زدن یه کولبار شب بسم دلم گرفته اسمون یکم منو حوصله کن نگوکه از این روزگار، یه خورده کمتر گله کن منو به بازی میگیرن عقربه های ساعتم برگه تقویم میکنه لحظه به لحظه لعنتم آهای زمین یه لحضه تو نفس نزن نچرخ تا اروم بگیره یه آدم شکسته تن