بر باد

چه غم دارد ز خاموشی چه غم دارد ز خاموشی درون شعله پروردم چه غم دارد ز خاموشی درون شعله پروردم که صد خورشید آتش برده از خاکستر سردم که صد خورشید آتش برده از خاکستر سردم به بادم دادی و شادی به بادم دادی و شادی بیا ای شب تماشا کن بیا ای شب تماشا کن که دشت آسمان دریای آتش گشته از گردم شرارانگیز و طوفانی، هوایی در من افتاده است شرارانگیز و طوفانی، هوایی در من افتاده است که همچون حلقه ی آتش که همچون حلقه ی آتش در این گرداب می گردم در این گرداب می گردم برآر ای بذر پنهانی برآر ای بذر پنهانی سر از خواب زمستانی سر از خواب زمستانی برآر ای بذر پنهانی برآر ای بذر پنهانی سر از خواب زمستانی سر از خواب زمستانی که از هر ذره ی دل که از هر ذره ی دل آفتابی بر تو گستردم در آن شب های طوفانی در آن شب های طوفانی که عالم زیر رو می شد در آن شب های طوفانی که عالم زیر رو می شد نهانی نهانی شبچراغ عشق را در سینه پروردم چراغ دیده روشن کن که من چون سایه شب تا روز چراغ دیده روشن کن، که من چون سایه شب تا روز دلی در آتش افکندم سیاووشی برآوردم دلی در آتش افکندم سیاووشی برآوردم دلی در آتش افکندم سیاووشی برآوردم