بیگاه

بیگاه شد بیگاه شد بیگاه شد بیگاه شد خورشید اندر چاه شد خورشید اندر چاه شد خیزید ای خوش طالعان خیزید ای خوش طالعان وقت طلوع ماه شد وقت طلوع ماه شد ساقی به سوی جام رو ای پاسبان بر بام رو ساقی به سوی جام رو ای پاسبان بر بام رو ای جان بی‌آرام رو، ای جان بی‌آرام رو کان یار خلوت خواه شد اشکی که چشم افروختی صبری که خرمن سوختی عقلی که راه آموختی در نیم شب گمراه شد آن کیست اندر راه دل کو را نباشد آه دل آن کیست اندر راه دل کو را نباشد آه دل کار آن کسی دارد که او غرقابه آن آه شد آن کیست اندر راه دل کو را نباشد آه دل آن کیست اندر راه دل کو را نباشد آه دل کار آن کسی دارد که او غرقابه آن آه شد گر بو بری زین روشنی آتش به خواب اندرزنی گر بو بری زین روشنی آتش به خواب اندرزنی کز شب روی و بندگی زهره حریف ماه شد زهره حریف ماه شد بیگاه شد بیگاه شد بیگاه شد بیگاه شد خورشید اندر چاه شد خورشید اندر چاه شد خیزید ای خوش طالعان خیزید ای خوش طالعان وقت طلوع ماه شد وقت طلوع ماه شد ساقی به سوی جام رو، ای پاسبان بر بام رو ساقی به سوی جام رو ای پاسبان بر بام رو ای جان بی‌آرام رو ای جان بی‌آرام رو کان یار کان یار خلوت خواه شد