شکوه وصل

ای عاشقان ای عاشقان آن کس که بیند روی او شوریده گردد عقل او آشفته گردد خوی او معشوق را جویان شود دکان او ویران شود بر رو و سر پویان شود، چون آب اندر جوی او ای ماه رویش دیده ای خوبی از او دزدیده ای ای ماه رویش دیده ای خوبی از او دزدیده ای ای شب تو زلفش دیده ای نی نی و نی یک موی او سوزان دلم از رشک او گشته دو چشمم مشک او کی ز آب او تر شود ای بحر تا زانوی او ای ماه رویش دیده ای خوبی از او دزدیده ای ای شب تو زافش دیده ای نی نی و نی یک موی او من چند گفتم های دل خاموش از این سودای دل سودش ندارد ،های من چون بشنود دل هوی او