نمیدونی چقدر دلم میخواد

[ورس یک] نمیدونی چقدر دلم میخواد یه روز بدون اینکه به کسی بگم برم همه دنبالم بگردن در به در انقدر که اگه یه روز دیدنم جرم بدن فقط یه بار ملاحظه نکنم همین مامان نگه نیستی اما هنو بچمی برا ما که تازه خوابمون ده شب پرید یه دلیل بیار راهو با بارِ کج نریم نمیدونم تقصیر اینجاست که نمیرسه هیشکی به هیچ‌ جا یا چون پامون زیره کسی جفت پا نمینداخت همیشه وضع اینه بی صاحاب نه أ گلو ما نمیره پایین اصلاً دلمون نمیاد دره کسی بمالیم لای رفیقامون هم هرکی برسه جایی کسیو رنجونده باشه دیگه رفیق ما نی من الان رو کولمه دُمم میرم اعصابِ کسی هم خُرد نمیکنم اما یه رو اگه لنگ موندین بگین خودمو زود میرسونم یادتون نره یادم کنید ها خوش باشید خوشحالم کنین نشه سلامتی داشتون نزنین هرموقع پا الکلیدا [کورس] هرچی که دیدم بسمه میرم من خسته نیستم خودِ خستگیم این همه دوییدم چی دستم رسید تهش هنوز نشد یه عکسِ خوب ازم بگیرن نقشِ من این نیست ، سنگر بگیرم فقط بگم نمیشه و تهش هم بمیرم یه روزی این دنیاست که میرقصه به سازِ من خودمو میشناسم ، عقب نمیرم [ورس دو] عزیز میگفت اگه دوست دارم شرایطو تغییر بدم زود باید یاد بگیرم اگه میلنگم مثل مرد وایسم بگم تقصیرِ من بود بابام مسئولِ مسئولیتام نیست هر چیو خواستی هر چیو نخواستی اگه یه روز دنگ خرجیتو نداشتی بابات مسئولِ مسئولیتات نیست أ همون سنِ کمم رفتم دستم برسه به دهنم تنها چیزی که أ بابام میخوام عشقه فقط من برا بابام بنز میخرم من ، من عرضشو دارم اهمیت نمیدم کسی پشتمه یا نه قشنگ وایمیسه کت تنِ ما هم کافیه فقط بخوام من باقیشو مونده کلِ جهان حل میکنه چون پُر علاقم اگه میخوام یه سر توو سرا درارم تا ظهر توو خونه نخوابم خُب زندگیِ معمولی پَر واسه آدمای از من معمولی تر من بنده ی اون خدام حاجی بزرگ خیلیا برا من کوچیکن [کورس] هرچی که دیدم بسمه میرم من خسته نیستم خوده خستگیم این همه دوییدم چی دستم رسید تهش هنوز نشد یه عکس خوب ازم بگیرن نقشِ من این نیست سنگر بگیرم فقط بگم نمیشه و تهشم بمیرم یه روزی این دنیاست که میرقصه به سازه من خودمو میشناسم عقب نمیرم