شکوه

وفا نکردی و کردم، خطا ندیدی و دیدم رمیدی و نرمیدم، بریدی و نبریدم اگر زجمله ملامت شنیدم از تو شنیدم وگر ز کرده ندامت کشیدم از تو کشیدم شکوه دارم، شکوه دارم، با دل بی­غمگسارم مردم ای مه تا بسوزی همچو شمعی برمزارم بعد از این یا گردبادم، یا در این صحرا غبارم تا رسم در رهگذارت، یا رسی در رهگذارم گذشتی و نگذشتم، شکستی و نشکستم بریدی و نبریدم، گسستی و نگسستم اگر که خانه بدوشم، اگر که باده پرستم کجا که با تو نبودم، کجا که بی تو نشستم شکوه دارم، شکوه دارم، با دل بی­ غمگسارم مردم ای مه تا بسوزی همچو شمعی برمزارم بعد از این یا گردبادم، یا در این صحرا غبارم تا رسم در رهگذارت، یا رسی در رهگذارم