یاد استاد

بر تو و آن خاطر آسوده سوگند بر تو ای عشق گنه آلوده سوگند بر آن لبخند جادویی، بر آن سیمای روشن که از چشمان تو افتاده آتش بر هستی من آه آتش بر هستی من عمری هر شب در رهگذارت مانده ام چشم انتظارت شاید یک شب بیایی دردا تنهای تنها بگذشته بی تو شب ها در حسرت و جدایی زین پس محزون و خاموشم عشقت خاکسترم کرد در دست باد پاییزی نشکفته پرپرم کرد آه نشکفته پرپرم کرد عاشقی گم کرده ره ، بی آشیانم مانده بر آتشی از کاروانم زین پس محزون و خاموشم عشقت خاکسترم کرد در دست باد پاییزی نشکفته پرپرم کرد آه ، نشکفته پرپرم کرد عمری هر شب در رهگذارت مانده ام چشم انتظارت شاید یک شب بیایی دردا تنهای تنها بگذشته بی تو شب ها در حسرت و جدایی زین پس محزون و خاموشم عشقت خاکسترم کرد در دست باد پاییزی نشکفته پرپرم کرد آه نشکفته پرپرم کرد