اشک

یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود فارغ از هرچی خوشی اون پرنده خسته بود عشقشو ازش گرفتن، مهر غم بهش زدن زیر بار زندگی پرهاشم شکسته بود اشک تو چشمش، حلقه زد خم به ابروش نیاورد حتی پر شکسته اشو به فراموشی سپرد پر کشید دوباره باز تو این زمونه غریب زمونه ای که حتی عشق کلامیه واسه فریب یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود فارغ از هرچی خوشی اون پرنده خسته بود عشقشو ازش گرفتن مهر غم بهش زدن زیر بار زندگی پرهاشم شکسته بود اشک تو چشمش، حلقه زد خم به ابروش نیاورد حتی پر شکسته اشو به فراموشی سپرد پر کشید دوباره باز تو این زمونه غریب زمونه ای که حتی عشق کلامیه واسه فریب