تقاص

این روزای بد بیاری که همیشه واسه من مثل یه شب تاریک و سرده اگه یک روزم بخواد بره از اینجا از همون راهی، که رفته بر میگرده دیگه هیچ چیزی ازم نمونده دنیا جز همین جونم که مونده کف دستت این که چیزی نیست دیگه ته مونده هاشه همینم بگیرش از من ناز شستت چرا اون ابر سیاه بی کسی سایه هاش رو بخت تیره ی منه چرا جز دلتنگی، و دلواپسی در خونمو کسی نمیزنه نمیزنه