رستگاران

چه آرام در خود شکستم چه دلتنگ تنها نشستم نشستم به هوای تو من با تو، آرامم پس از این به خدا گریه نکن دل بی تاب از بی خبری شکوه نکن تن رنجور از دربدری ای وای با من و دل تو بگو چه گذشت با دل زار و شکسته ی من پر بکشد به هوای تو آه کی برسد تن خسته ی من چه سازد دلتنگ دیدار چه گوید با عکس دیوار نشیند به هوای تو دل تاکه باز آیی گل گمشده ام گریه نکن دل بی تاب از بی خبری تن رنجور از دربدری ای، وای گریه نکن دل بی تاب از بی خبری تن رنجور از دربدری ای وای ای وای چه ارام در خود شکستم