ساحل امید

من در شکنجه طوفان تو ساحل امیدی فانوس روشنی کوتا بخشدم نویدی بشنو ز من نوایی نوای بی نوایی ترسم به سر نیاید هرگز غم جدایی اون شب مگر نگفتی با نگاه گویا دیگر نمیسپاری جانم به دست غمها اکنون منم که بی تو تنها نشسته تنها ای آرزوی شیرین اشکم ندیده رفتی چون قطره های اشکم از،پیش دیده رفتی مرا به غم نشاندی دامن کشیده رفتی من در شکنجه طوفان تو ساحل امیدی فانوس روشنی کو تا بخشدم نویدی تا بخشدم نویدی