فقط صدام کن

نهاد از خويش بر جا nahad az khish bar ja من من خويش که جان بردم به در از ميهن خويش نمي دانستم اي آيندگان من که جان هيچ است که جان هيچ است که جان هيچ است بي روح ازتن خويش ندارم،تاب دل بر کندن از تو nadaram،tabe del bar kandan az to که هم جان از تو دارم هم تن از تو تهي از خويشم ايران جان به غربت تهي از خويشم ايرن جان به غربت تو بيرون رفتي از من يا من از تو به خاطرت تو اين قفس be khateret too in ghafas من زنده ام همينو بس به خاطر تو اين نفس هنوز کمي تو سينه هست به خاطر تو اين صدا،هر لحظه لرزيد با غمي هميشه من به يادتم،بگو تو هم به يادمي واسه غمام تو مرهمي هميشه من به يادتم تو هم بگو به يادمي فقط صدام کن faghat sedam kon واسه اشکات شونه مي شم فقط صدام کن واسه تو ديوونه مي شم فقط صدام کن تو رو تنها نمي ذارم اوني که مي مونه مي شم طاقت بيار خورشيد من taghat biar khorshide man به خاطر يکي شدن فاصله معنا نداره من و تو يک جونيم و تن طاقت بيار خورشيد من،ترانه مون زمزمه کن امشب به ياد تو فقط اشک مي ريزه ميکروفون فقط صدام کن واسه اشکات شونه مي شم فقط صدام کن واسه تو ديوونه مي شم فقط صدام کن تو رو تنها نمي ذارم اوني که مي مونه مي شم