آینه

من برهنه هرچه هستم فرازو بالا یاکه پستم قصه فتح یا شکستم هرچه نیستم هرچه هستم همین غنیمت که از خودم رستم تو پشت اینه در حجابی گریخته از خود در نقابی غرق وحشت در گریزی با حقینقت در ستیزی همیشه خسته همیشه پاییزی تو با صداقت ننشستی یه لحظه در خود نشکستی نگو رفیق اینه هستی تو خالی از عشق ازخودت پر منو شکستی با تمسخر تو رو کدوم برج با کی نشستی منو تو هیچیم باورم کن اگه بدم من بدترم کن حقیقت اینه ما سرابیم مثل دریا تو کتابیم منو تو هردو،تو عالم خوابیم من برهنه هرچه هستم فرازو بالا یاکه پستم قصه فتح یا شکستم هرچه نیستم هرچه هستم همین غنیمت که از خودم رستم تو پشت اینه در حجابی گریخته از خود در نقابی غرق وحشت در گریزی با حقینقت در ستیزی همیشه خسته همیشه پاییزی تو با صداقت ننشستی یه لحظه در خود نشکستی نگو رفیق اینه هستی تو خالی از عشق ازخودت پر منو شکستی با تمسخر تو رو کدوم برج،با کی نشستی تو با صداقت ننشستی یه لحظه در خود نشکستی نگو رفیق اینه هستی تو خالی از عشق ازخودت پر منو شکستی با تمسخر تو رو کدوم برج با کی نشستی تو با صداقت ننشستی یه لحظه در خود نشکستی نگو رفیق آینه هستی تو خالی از عشق ازخودت پر منو شکستی با تمسخر تو رو کدوم برج با کی نشستی