بر بام دگر

بر بام دگر نشست و زین بام گسست او بار دلش رو این چنین آخر بست بی دانه و بی آب و علف بود و خزان یادی ز گذشته و ز بیداد زمان نه بوی بهاری نه نقش و نگاری نه ساز و نوایی نه رنگ و جلایی گویی که به صد شوق،بر این بام نشست بر هیچ چگونه طفلکی دل می بست بر چین تو این بام و خدا همراهت حق حافظه آن کبوتر گمراهت نه بوی بهاری نه نقش و نگاری نه ساز و نوایی نه رنگ و جلایی بر بام دگر نشست و زین بام گسست او بار دلش رو این چنین آخر بست بی دانه و بی آب و علف بود و خزان یادی ز گذشته و ز بیداد زمان نه بوی بهاری،نه نقش و نگاری نه ساز و نوایی نه رنگ و جلایی نه بوی بهاری نه نقش و نگاری نه ساز و نوایی نه رنگ و جلایی نه بوی بهاری نه نقش و نگاری نه ساز و نوایی نه رنگ و جلایی