چشمم به اون خونه س

توو متروی پاریس ، یکشنبه ی پیگال (میدانی در پاریس) پیشِ مولن روژ (کاباره ای در پاریس) و رویاهای محال بالای ایفل و توو لوورِ سوت و کور یا قلبِ پقلاشِت ، پای یه سنگِ گور تو با منی هنوز ، مثلِ یه مرثیه مثلِ دلی که تووش یه جایِ خالیه تو با منی هنوز ، مثلِ یه خاطره که تنها بعدِ مرگ از خاطرم میره هنوزم تووی اون شهرم ، اگر چه دور و سرگردون دلم با اون پرنده است که داره جون میکَنه توو خون جهان آزاد و جذابه ، ولی چشمم به اون خونه است دلم با سرزمینی که برام مثلِ یه زندون است توو کِشتی توو قطار ، توو بار و کلاب بعد از یه بطری از ، گیرا ترین شراب توو ساحلی پُر از ، طرحای بی حیا حتی توو خلوتِ ، تاریک سینماست تو با منی هنوز ، مثلِ یه مرثیه مثلِ دلی که تووش یه جایِ خالیه تو با منی هنوز ، مثلِ یه خاطره که تنها بعدِ مرگ از خاطرم میره وقتی توو آندالوس (دهستانی در اسانیا) ، با لُرکا دَم خورم وقتی واسه خودم افسوس میخورم وقتی کنارِ راین ، سیگار میکشم یا طعمِ بوسه ی ، بی ترسو میچشم وقتی خلیج فارس ، فریاد میزنم تا باورم بشه ، این من خودِ منم بازم کنارمی ، بازم کنارتم هم روزگارمی ، هم روزگارتم هنوزم تووی اون شهرم ، اگر چه دور و سرگردون دلم با اون پرنده است که داره جون میکَنه توو خون جهان آزاد و جذابه ، ولی چشمم به اون خونه است دلم با سرزمینی که برام مثلِ یه زندون است