Sahneh

یکی بود چند سال تو زندگیم که من کل دنیامو مدیونشم کسی که هنوزم دلم پیششه کسی که هنوزم مثه جونشم کسی که هنوزم تو تنهاییام دلم وقتی خیلی براش تنگ شه میرم پای سازم که دل تنگی هام با یک شعر غمگین آهنگ شه زمانی که رو صحنه وایمیسم زمانی که چشمم تو مردم گم محال نپرسم، یه بار از خودم یعنی امشب اون بین این مردم محال نپرسم یه بار از خودم اونم بی قرار من یعنی کدوم شعرمو زمزمه میکنه این آهنگمو دوست داره، یعنی زمانی که رو صحنه میرم هنوز زمانی که پر میشم از بغض و تب محال روی آخرین صندلی یکی عینه اونو نبینم یه شب یکی عینه اونو نبینم یه شب زمانی که رو صحنه وایمیسم زمانی که چشمم تو مردم گم محال نپرسم، یه بار از خودم یعنی امشب اون بین این مردم محال نپرسم یه بار از خودم اونم بی قرار من یعنی کدوم شعرمو زمزمه میکنه این آهنگمو دوست داره، یعنی