وقتیکه نباشی

کوچه وقتیکه نباشی رگ خشکیده شهره ماه تو گوش،خونه گفته دیگه با پنجره قهره سقف دلبستگی بی تو واسه من سایه نداره دلم از روزی که رفتی دیگه همسایه نداره تو پی کدوم ستاره پشت ابرا خونه کردی رفتیو چیزی نگفتی گریه رو بهونه کردی من سوال ساده تو تو جواب مشکل من ردپای رفتن تو روی صحرای دل من کوچه وقتیکه نباشی رگ خشکیده شهره ماه تو گوش خونه گفته دیگه با پنجره قهره سقف دلبستگی بی تو واسه من سایه نداره دلم از روزی که رفتی دیگه همسایه نداره وقتی،آسمون شبهام زیر سایه چشاته وقتی حتی این ترانه رنگ غربت صداته نمیذارم این دو راهی سر راه ما بشینه نمیذارم این جدایی رنگ فردا رو ببینه کوچه وقتیکه نباشی رگ خشکیده شهره ماه تو گوش خونه گفته دیگه با پنجره قهره سقف دلبستگی بی تو واسه من سایه نداره دلم از روزی که رفتی دیگه همسایه نداره شبو با فانوس اشکت میبرم به روشنایی با تو میرسم دوباره به طلوع آشنایی میدونم هرجا که باشی دل تو اهل همین جاست واسـه من تو اینجا اول و آخر دنیاست اول و آخر دنیاست