Panjarehaye Baran

در شب خاموشی من نفس نفس نام تو بود این دل بی آشیانم پرنده ی بام تو بود خاطره ام زمستان،کی میرسد بهاران تازه شود دل من در چشمه های باران دلم را مینشانی در گذار باد،آه،ای داد ای نگاهت بهار بر سر من ببار بر دلم مگذار بنشیند غبار تو بیا بنشان تب دل مهربان،مهربان ای گل باغ امیدم چون تو شکوفه ندیدم ای گل رو ای خوشبو ای روح من ای گل باغ بهارم تا کی شوم در غمت،ابری ببارم،ای بی نشانه،ای بی نشانه در شب خاموشی من نفس نفس نام تو بود این دل بی آشیانم پرنده ی بام تو بود خاطره ام زمستان،کی میرسد بهاران تازه شود دل من در چشمه های باران