همدست

برای ساختن رویا یه عمر سوختن مگه بس نیست اگه همدست من نیستی نجاتم دست هیچکس نیست نگو به من خدا آزارم به حد مرگ دوستت دارم خاطراتمون پر از زخم هایه که از تو خوردم من با این همه عذاب نمیدونم چرا نمردم گرچه میکشی منو پایانمو به تو سپردم منو باش با چه دلی پناه آوردم به چه دردی گرفتارم منو میکشه ترس از دست دادنت نمیتونم فکر کنم ندارمت دارو ندارم پیش روته عشق من باید از من بگذری قبل رفتن یا میسوزونی منو تو غم یا میرسونی مارو به غم زنده محاله بگذرم از عشقم