آبادان (دلی)

از سر صبح یه دلشوره گرفت همه وجودم رو چشام خشک شد بیای پیشم به کوچه هی زدم زل نمیدونم الان بی مو اصلا کجای این شهری یهو دست و دلم لرزید چشام فقط سیاهی دید تا خبر دار شدم مردم نکنه یارم زیر سنگه زبونم لال خدام انگار شاید با ما توی جنگه هزار زنگ و هزار خواهش نبود صدات توی گوشی خبر اومد که جون من تو با آوار هم آغوشی