خداحافظ

میکشم پر به جایی که شاید دیگه برنگردم خونه دریا شد از بس تو تنهاییام گریه کردم توی آیینه دیدم یه مو حتی روی سرم نیست عشق پروازمم اما ،توانی تو بالو پرم نیست عشق پروازمم اما توانی تو بالو پرم نیست میرم از دست دردا خداحافظ وقتشه دیگه فردا خداحافظ خداحافظ خداحافظ زندگی آرزو هامو ،تقدیم افسانه ها کرد میره اونی که بارید و شب گریه ی بی صدا کرد میکنم حس نگاهای سنگین این آدمارو خنده ی تلخشونو نفهمیدن درد مارو خنده ی تلخشونو نفهمیدن درد مارو میرم از دست دردا خداحافظ وقتشه دیگه فردا خداحافظ خداحافظ خداحافظ