روزهای سخت

زیرِ نگاهت سالها بی پیله پوست انداختم چشمات اگه با من نبود احساسم و می باختم روزای سختی دیدم و با من بجز هق هق نبود با بغض عاشق می شدم بغضی که بی منطق نبود تکلیفِ من با زندگی اون روز روشن شد که تو عکسی گرفتی از منو با گریه می گفتی برو دستام تو دستات گرم بود این عشق بد حالی نداشت هرجا عقب موندم ازت عمدی نبود دنیا نذاشت روبه تو راهت وا نشد دروازه های قلبِ من من اعتمادم جلب شد حالا تو از من دل نکن داغم تو دلسردم نکن نگذار خاکستر بشم جوری کنارم وایستا از قبل هم بهتر بشم ما ساده اینجا نیستیم حرفِ زیادی پشتِ ماست روزای خوبم میرسه خیلی چیزا تو مشتِ ماست