Agar Mandeh Bood

اگر مانده بودی تو را تا به عرش خدا میرساندم اگر مانده بودی تو را تا دل قصه ها می کشاندم اگر با تو بودم،به شب های غربت که تنها نبودم اکر مانده بودی ز تو مینوشتم،تو را میسرودم مانده بودی اگر نازنینم زندگی رنگ و بوی دگر داشت این شب سرد و غمگین غربت با وجود تو رنگ سحر داشت با تو این مرغک پر شکسته مانده بودی اگر بال و پر داشت با تو بیمی نبودش زطوفان مانده بودی اگر همسفر داشت هستیم را به اتش کشیدی سوختم من ندیدی ندیدی مرگ دل ارزویت اگر بود مانده بودی اگر میشنیدی با تو دریا پر از دیدنی بود شب ستاره گلی چیدنی بود خاک تن شسته در موج باران در کنار تو بوسیدنی بود بعد تو،خشم دریا و ساحل بعد تو پای من مانده درگل مانده بودی اگر موج دریا تا ابد هم پر از دیدنی بود با تو و عشق تو زنده بودم بعد تو من خودم هم نبودم بهترین شعر هستی رو با تو مانده بودی اگر می سرودم مانده بودی اگر می سرودم