Bazam Edame Midam

دوباره سرپام یه افتاده‌ی دیوونه‌ی پرواز که ترسی نداره از شب و رگبار با سقوطش بال می‌سازه از ترساش هر دفعه خوردم زمین خالی شد پشتم سریع دور تا دورم آینه چیدم جنگیدم تنهایی و تنهایی کشیدم یادم نمیرن روزهایی که شکستم اما هستم بازم ادامه می‌دم بازم ادامه می‌دم بازم ادامه می‌دم با اینکه نرسیدم تو این حال سرد و خاکستری دلخوشم که بارون بیاد آسمونِ آبی یعنی نورِ بعد تاریکیا گم شدم تا پیدا کنم تیکه‌های جاموندمو پر بشن جا خالیا مهم نیست چقدر سنگه سر راهم من از این بدترم دیدم و دل کندم از دلخواهم دیروزو سوزوندم روی زخمامو پوشوندم دنیا مجبورم کرد برگ اما موندم بازم ادامه می‌دم بازم ادامه میدم بازم ادامه می‌دم تا وقتی نرسیدم دوباره سرپام با اینکه تو آتیش خودم سوختم با اینکه شدم از دلخوشی خالی اما هیچوقت رویاهامو نفروختم هر دفعه خوردم زمین خالی شد پشتم سریع دور تا دورم آینه چیدم جنگیدم تنهایی و تنهایی کشیدم یادم نمیرن روزهایی که شکستم اما هستم بازم ادامه میدم بازم ادامه میدم بازم ادامه میدم تا وقتی نرسیدم