هرکی به ما رسید ۲

هَنوز سَرپام و هَر روز سَر کار کاری کردم یه جوری خود سوختن انگار که میسازیم گلدون بَرا خاک مَن جَوون ترین مار این بیشه بودم حالا پیرترین گرگه منم یاد گرفتم مَن هَنوزم هَمون تُخس کنم وَلی وَقت ندارم … یه سَر و گردن هَمش هَمه دورن ازم مَن بایَد مورفین بزنم بقیه هارترین موجود این شَهر مَنم بَدنم رَنگ و وارَنگ شَهر فَرنگ مَن ماده شیر نداشتم تا الان که افتادم دَست یه مُشت بَچه پلنگ حالا مَن موندمو دَستای سَرد نگاه پَرت یه حال بَد دوباره رَد پای دَرد هَرکی به ما رسید نگو بُرد نگو خورد اماله کرد ، اماله کرد مَن از عَذاب وجدان شدم اینی که میبینی من از مالیدن مَردم بهم سیرم … که میشینی کنارم خودمو جَمع کنم مَن به تلخی زدم چون بی رَحمه شیرینی ──── یه ساله میدوئه دنبال من این چی میخوادش ازم این توهم لعنتی داره مغزمو اصن دیگه کلن شُلم بَس که بهم دِگزا زدن دیگه بخورم عُمرا به هیشکی کاغَذ و امضا نَدم مَگه آدَم چیکار کرده باهم که نا بدم با سیگارم سوزوندم نوک این زبونمو که به هیشکی نگم دوست دارم ببین مَن چقد بالا بودم که تورو شُتر نَدیدمو چطور بوس بهت دادَم هَرچقَدم که دوزت های باشه سَم حَرفام میکنه بازم هارترین موجود این شَهر مَنم بَدنم رَنگ و وارَنگ شَهر فَرنگ مَن ماده شیر نداشتم تا الان که افتادم دَست یه مُشت بَچه پلنگ حالا مَن موندمو دَستای سَرد نگاه پَرت یه حال بَد دوباره رَد پای دَرد … هَرکی به ما رسید نگو بُرد … نگو خورد اماله کرد ، اماله کرد