بهشت

دس دِ همه میکشم و هام وه پات شار منه شیونیه وا چشیات عکسته وا درد گرو میکشم ناز تونِه، وا دل جو میکشم نیل کسی جز مِه، وه طوافت بیا عاشقتم، کم وه مِه قافت بیا اسم تو ری بن بن چل سرو بی گت وه تو میرسم همش درو بی سی تو مگر فرصت حاشا منَه بو نفسم، ری جومه تو، جا منه هر که دِ دوم تو اوما، ور نگشت بس که گریوس، دِ سرش آو گذشت گم بیه آساره تو دِ فال مه وا رتنت، سی نکو جامال مِه آفت پیری زَ وه باغم، نرو بی تو چنی کوره اُجاقم، نرو جفت منی، ولی دلت وا مِه نی بهشت بی سیب و گنم، جا مه نی گریوه بی کشش، هوار درده گیوه کشی که پا پتی میگرده بِیل بمونه جفت مِه، تارش نکو بخت مِه هفتیه، بیارش نکو وا رتنت وا زنه ای، دشمنم قور خومه، وا دس خوم میکنم سی تو مگر فرصت حاشا منه بو نفسم، ری جومه تو، جا منه هر که دِ دوم تو اوما، ور نگشت بس که گریوس، دِ سرش آو گذشت گم بیه آساره تو دِ فال مِه وا رتنت، سی نکو جامال مِه آفت پیری زَ وه باغم، نرو بی تو چنی کوره اُجاقم، نرو