Vaghti Ke To Oumadi

وقتی که تو اومدی دنیا سرد بود آینه ها شکسته بود برگا زرد بود وقتی تو اومدی تلخیا رفت توو دلم آروم گرفت هر چی درد بود تو رسیدی و پر از حرف قشنگ شد تابلوی سیاه سفید یکدفعه رنگ شد دلم واسه دیدن هر روزه ی تو قد لحظه ی غروبا خیلی تنگ شد همه قمریا نشستن وقتی که تو اومدی دیواررا راهو نبستن وقتی که تو اومدی اشک شوق دیدنت جمع شده بود اما چشام سد این رودو شکستن وقتی که تو اومدی نم بارونو ببر از توی چشمام بیا دستامو بگیر تا وقتی روو پام تازمان مونده برام بهم نگاه کن تو آخه تنها کسی که موند توو دنیام