سرحال

ای که میگی صدام خسته و پیره اگه قناری نخونه میمیره عاشقی که پیر و جوون حالیش نیست طعنه و حرف این و اون حالیش نیست کی میگه ایرج دیگه حال نداره هنر که کار به سن و سال نداره درسته من جوون گل بودم رقیب بی رقیب بلبل بودم از عشق پیرهن صورتی میخوندم غصه ها رو از تو دلا میروندم کی میگه ایرج دیگه حال نداره هنر که کار به سن و سال نداره بازم میتونم از غما کم کنم یه عده ای رو علی بی غم کنم حالاحالاها خوندن ازم بر میاد دود همیشه از کنده ها در میاد عزیز جونم اینو یادت نره آتیش همیشه زیر خاکستره هستم و بازم تو دلا میمونم من یه پرنمو بازم میخونم