طلوع فردا

میروم دیگر چون پرستوها میکنم ترک آشیان دیگر برنمیگردم،زین رهه رفته چون نمیگردی مهربان دیگر خسته از تاریکی شبها میروم افسرده تنها پر میکشم تا قصر رو یاها تا ببینم طلوع فردا را به جز اشک غم تو بارانی به کویر دلم نمیریزد جز نوای غمو پریشانی ز دل ساز من نمیخیزد روم آهسته از سر راهت برو دست خدا به همراهت روم آهسته از سر راهت برو دست خدا به همراهت به جز اشک غم تو بارانی به کویر دلم نمیریزد جز نوای،غمو پریشانی ز دل ساز من نمیخیزد روم آهسته از سر راهت برو دست خدا به همراهت روم آهسته از سر راهت برو دست خدا به همراهت