عشق من با من باش

عشق من با من باش بیا بیا اشک مرا دامن باش من جسم بی جانم مثل یه روح تازه در،این تن باش بی رویت روز و شب اسیر بخت بدم از تنهایی من بی تو میمیرم برای من معجزه بودن باش بر تو اسیرم بی تو میمیرم غم کرده پیرم شده باز همدرد من دل هرزه گرد من شده باز همدرد من دل هرزه گرد من با غم هات سر کردم کتاب عشق تورو از بر کردم گل های شعرم را به پای تو ریختم و پرپر کردم عمری با جون و دل حرف دروغ تورو باور کردم افتادم در ذلت که گوش به حرف تو ستمگر کردم بر تو اسیرم بی تو میمیرم غم کرده پیرم شده باز همدرد من دل هرزه گرد من شده باز همدرد من دل هرزه گرد من آه تو برام یه شعر عاشقانه ای بهترین واژه ی عارفانه ای میون باغچه ی آرزوی من تو عزیزترین گل بهانه ای من مث خزونم تو یه نو بهاری تو ز درد دوری،که خبر نداری بر تو اسیرم بی تو میمیرم غم کرده پیرم شده باز همدرد من دل هرزه گرد من شده باز همدرد من دل هرزه گرد من عشق من با من باش بیا بیا اشک مرا دامن باش من جسم بی جانم مثل یه روح تازه در،این تن باش بی رویت روز و شب اسیر بخت بدم از تنهایی من بی تو میمیرم برای من معجزه بودن باش بر تو اسیرم بی تو میمیرم غم کرده پیرم شده باز همدرد من دل هرزه گرد من شده باز همدرد من دل هرزه گرد من شده باز همدرد من دل هرزه گرد من شده باز همدرد من دل هرزه گرد من شده باز همدرد من دل هرزه گرد من