قایقران

نذار ای مرد قایقران تو این دریای نا آرام بمیرم من دلم در سینه میلرزه تو میدونی تو این بندر اسیرم من پناهم ده،که بال و پر بگیرم من نجاتم ده که از تنهای سیرم من ببر بر او پیامم را بگو صیاد ماهیگیر نشانم را بگو امشب به دلدارم پرستوی دلم را در قفس نگذار بیا با آخرین دیدار غریقی را تو عمر جاودان بسپار چه شبهایی نشستم تا سحر بیدار تو باز آیی که محتاج توام بسیار صدای بوسه ی امواج یه آهنگ غم انگیز از جدایی هاست تو این دریای نا آرام چراغ آسمان تاریکو ناپیداست تو گوش من فقط فریاد ماهی هاست تو میدونی امیدم دیدن فرداست چه دل هایی،که پژمرده چقد تنهاست چه گل هایی که پرپر توی این دریاست نذار ای مرد قایقران تو این دریای نا آرام بمیرم من دلم در سینه میلرزه تو میدونی تو این بندر اسیرم من پناهم ده،که بال و پر بگیرم من نجاتم ده که از تنهای سیرم من نجاتم ده