Tablohaye Naghashi

خوشبختی یه اتفاقه مثل باور یه رویا مثل لمس بیقراری ،تو دوراهیای دنیا یکی دنیاش رنگارنگه غرق بارون امیده یکی زندگیش شبیه عکسای سیاه سفیده ما که عمری گمیم تو لحظه های بی نشونه حسرت یه چیکه مهتاب توی قلب شبهامونه از نگاه خیس بارون میشه طعم عشقو فهمید حتی یه دریچه بسه واسه حس کردن خورشید میخوام از شبی که عمری پا به پام بوده رهاشم سهمی از ستاره های آسمونم داشته باشم