گریه در ماه

یکی از این آدمای شب دعاش میگیره یکی از همین شبایی که شب تقدیره یه دل شکسته یک گوشه ی این شهر صداش میرسه تا آسمون آه ،چه دامنگیره غروبا چه حالی داره این فضا چه حالی داره که برای گریه کردن یه هوای عالی داره غروبا ببین هوا رو گریه های بی صدا رو این همه دستایی که منتظر بارونه یکی اون بالا نشسته که خودش میدونه میدونه کاریه که ،فقط خودش میتونه دستای خالی رو خالی برنمیگردونه غروبا چه حالی داره این فضا چه حالی داره که برای گریه کردن یه هوای عالی داره غروبا ببین هوا رو گریه های بی صدا رو