Khoob

حاصل آخرین درگیری قلب و مغز من یه اشتباه خوب بود من توو این جنگ رشد کردم جنگی که واسه من انگیزه ی شروع بود زیر دستم یه مشت شعر نثر گونه بود بالای سرم ترَک های سقف خونه بود من از نوع نگاهم حرف زدم با تو بقیش مهارت بازی با حروف بود من حرفامو زندگی کردم زندگیمو نوشتم انقد عجبیه فقط بهش میخندم من یه دنیا میسازم واسه دیدنش چشماتو میبندم چشمامو میبندم چشمامو میبندم فقط پاک باش ، خالص ، ناب بزرگ مثِ فکرات قبل خواب قلمت میچرخه اگه سفید باشی و صاف این آغاز ماجرا بود ، آغار ماجرام بود اونا رو پولاشون بهم نزدیک کرد ما رو باورامون من از بَدوِ وجودم تنها چیزی که فهمیدم این صدام بود من احساسمو بی مرز توو اشکات انعکاسمو دیدم منو اشتباه کن ، من بوی خوب کودکیتو میدم و من اشتباه کردم ، اشتباه کردم یه اشتباه خوب شروع رشد ما همینجاست یه درگیری توو عمق فکرامون