رخصت (بی کلام)

رخصت بده که بشکنم غرورمو به پای تو فرصت بده که جون بدم به حرمت صدای تو مهلت بده تو شهر تو دوباره در به در بشم از شعله نگاه تو یه تل خاکستر بشم یه تل خاکستر بشم بشم بذار که رنگ گونه هات منو به مسلخ بکشه بختک سرد بی کسی از رو دریچه رد بشه با رخصـت نگاه تو البرزو از جا میکنم رو خواب شب خط میکشم به قلب فردا میزنم لالالای لای رخصت بده که بشکنم غرورمو به پای تو فرصت بده که جون بدم به حرمت صدای تو مهلت بده، تو شهر تو دوباره در به در بشم از شعله نگاه تو، یه تل خاکستر بشم یه تل خاکستر بشم بشم بذار که رنگ گونه هات منو به مسلخ بکشه بختک سرد بی کسی از رو دریچه رد بشه با رخصت نگاه تو البرزو از جا میکنم رو خواب شب خط میکشم به قلب فردا میزنم به قلب فردا میزنم لالالای لای رخصت بده که بشکنم غرورمو به پای تو فرصت بده که جون بدم به حرمت صدای تو مهلت بده، تو شهر تو دوباره در به در بشم از شعله نگاه تو یه تل خاکستر بشم یه تل خاکستر بشم