نه چاره ای نه راهی

آواره‌ام الهی، درمونده‌ام الهی از کاروان هستی‌ جا مانده‌ام الهی نومیدم و پریشان نه چاره ای نه راهی‌ نه تکیه گاهی‌ نه کسی‌ نه یارو نه هم نفسی نه پایی‌ از بهر گریز نه تاب با غصه ستیز نومیدم و پریشان نه چاره ای نه راهی‌ نومیدم و پریشان نه چاره ای نه راهی‌ نه شام تیره ی مرا امیدی از سحر بود نه در نوا و آه من آن آتشو اثر بود نومیدم و پریشان نه چاره ای نه راهی نومیدم و پریشان نه چاره ای نه راهی‌ از دیدگانم وای من اشکی دیگر نریزد از سینه ی سوزان من،آهی دیگر نخیزد نومیدم و پریشان نه چاره ای نه راهی‌ نومیدم و پریشان نه چاره ای نه راهی‌ از دیدگانم وای من اشکی دگر نریزد از دیدگانم وای من اشکی دیگر نریزد از سینه ی سوزان من،آهی دیگر نخیزد نومیدم و پریشان نه چاره ای نه راهی‌ نومیدم و پریشان نه چاره ای نه راهی‌ نه تکیه گاهی‌ نه کسی‌ نه یارو نه هم نفسی نه پایی‌ از بهر گریز نه تاب با غصه ستیز نومیدم و پریشان نه چاره ای نه راهی‌ نومیدم و پریشان نه چاره ای نه راهی‌