ناموس

وطنم بی تو اگر در بدنم قطره ای خون زلال ، مباد وطنم بحر تو من از کفنم سر برارم به دو صد نغمه ی شاد که بود رسم وفادرای اگر شیرتوام من که پرورده و نون و نمک گیر توام هر ذره از این خاک که ایران من است ناموس منو مظهر ایمان من است هر بام و مناره ش که بانگی دارد افسانه ی عشق است که در جان من است مهر ایران گر چون خاک طبس مهرورزی میکنم با هر نفس پاس میدارم تورا باخون خویش دوس میدارم تورا از خویش بیش که بود رسم وفاداری اگر شیرتوام من که پرورده و نون و نمک گیر توام