سفر

قصهٔ ما یه سفر بود یه سفر تا خود رویا تا ته یک شب روشن سفری تا خود فردا یه طرف گریز از تو یه طرف به تو رسیدن دل سپردن به یه رویا خواب دست تورو دیدن قصه رو از نو شروع کن من به آخرش رسیدم من تو سادگیِ عشقت هیبت دستامو دیدم من می خوام ساده بمونم تا تو عاشقم بمونی تا تن خستهٔ من رو تا ته شب بکشونی واسه لمس کودکیهام راه برگشتن من کوش راهیم تا بی نهایت تا کلید فتح جادو شب بی تو رفتن من شب بی نبض ستاره است وقت شعر از تو گذشتن این یه آغاز دوباره است شهر خاموش دلم به عشق تو روشن بود تو کوچه های دل من به غیر تو کسی نبود یه گذشته که گذشت،یه کوله بار خاطره کابوس تنهایی من نشد که از یادم بره مثل هر خاطره ای من فراموش شدم سوختمو چیزی نگفتم شمع خاموش شدم من فراموش شدم خاطره هارو زیر پات گذاشتیو جدا شدی ازت نشونی ندارم شبیه قصه ها شدی دیدی چه آتیشی زدی به آشیونه ی دلم نبودیو نبودن تو شد تمام مشکلم دیدن تو واسه من زندگیه دوباره بود روی ماه تو امیده منه بی ستاره بود آه از این تنهایی