همچون سرو

من همچون سروم سبز و سر فراز گسترده سایه ام به خاک من همچون سروم سروی بی خزان پر کشیده ام به آسمان من چون ابرم، من چون رعدم من چون رودم من چون موجم من می خروشم من صادقانه عاشق تو ام تو که سرزمین منی من عاشقانه شیفته ی تو ام تو که سر پناه منی من کی ام از کدام سرزمین من کی ام با کدام باوری که لبخند کودکی مرا به اوج می برد که گریه ی حسرتی مرا به درد می کشد چرا دلم کاغذیست که زود پاره میشود چرا چرا چرا من کی ام از کدام سرزمین که همچون رود که همچون موج که همیشه زیستم که همچون کوه که همچون سرو، همیشه زنده ام