Jane Mani To

من شوق قدم های رسیدن به تو هستم یک شهر دلش رفت که من دل به تو بستم آرامش لبخند تو اعجاز تو این است زیبایی تو خانه برانداز ترین است مستم نه از آن دست که می خانه بخواهد وای از دل دیووانه که دیوانه بخواهد میخواهمت ای هرچه مرا خواستنی تو تو جان منی جان منی جان منی تو مستم نه از آن دست که می خانه بخواهد وای از دل دیووانه،که دیوانه بخواهد میخواهمت ای هرچه مرا خواستنی تو تو جان منی جان منی جان منی تو من بودم و غم تا که رسیدم به تو غم رفت من آمدم از تو بنویسم که دلم رفت اینبار نشستم که تو را خوب ببینم ای خوب تر از خوب تر از خوب ترینم مستم نه از آن دست، که می خانه بخواهد وای از دل دیووانه که دیوانه بخواهد میخواهمت ای هرچه مرا خواستنی تو تو جان منی جان منی جان منی تو مستم نه از آن دست که می خانه بخواهد وای از دل دیووانه که دیوانه بخواهد میخواهمت ای هرچه مرا خواستنی تو تو جان منی جان منی جان منی تو