Hadeseh

شکسته شاخه های من اگر چه ریشه ای ترم برای عشق چشم تو من شکسته آخرم تمام شعرهای من تورا نگاه میکند تمام شهر به فکر تو دلم گناه می کند قدم زنان دور شود پای فریب خورده ام حبس همان قفس شود دست به جیب برده ام آینه ها قاب همان چشم پر سوال شد راه به تو رسیدنم مثل همیشه کال شد سکوت میکنم و تو سکوت میکنی چرا عشق تو جان من شده و چشم من فقط تو را اشک چرا شتک زده میان چشم روشنت سرد شده دگر چرا شعله ی روشن تنت عشق منو تو قصه ی بادو خزان شده چرا مگر نه اینکه عشق تو فقط منم و من تو را خیال کن که ریشه ام به ساقه های تو رسید و بعد از آن دگر تورا دور در آسمان ندید و در تمام شب دمی نگاهمان جدا نشد شاهد بر حضور تو کسی به جز خدا نشد بیا کنار من بمان از اینو آن عبور کن قصه ی عشقمان همان حادثه را مرور کن