دم راه بالا

هر جا که آشنایی دیدم دام ره بلایی دیدم دل چو به او بستم ای دل، ز جمع یاران دیدی آخر چه بی صفایی دیدم از همه بگسستم گوهر دل ای دیوانه مده به هر بیگانه شمع محبت ای غافل منه بر هر کاشانه دلشکن ما،ساغر دل را در ره بلا  شکسته ساغر رنگین جام جهان بین تا شود رها شکسته دل مده بر این گرداب و بحر بیکرانه دل به کس مده گر می خواهی عمر جاودانه تن مده بر این گرداب و بحر بیکرانه ز صفا نبود تا اثری دل خود چه دهی بر دگری به خدا به خدا در ره ما این مهر و وفا شد دام بلا دگر وفا به دوران پیدا نشود وفا به قیمت جان پیدا نشود هر جا که، آشنایی دیدم دام ره بلایی دیدم دل چو به او بستم ای دل ز جمع یاران دیدی آخر چه بی صفایی دیدم از همه بگسستم