Hamcho Shamei

همچو شمعی کرد شرر ها هستی سوز است برق عشقت هستی من برافروزد کرده روزم تیره چون شر روی تو ماهی شعله ها اتش بر دل من وانداری من تو هستم اشفته دل مرغ نالانی سرگشته، این نه از هم زبان نه اشیانی دیدی شدی ای دل تو هم خصم جانم اخر کردی رسوا چنین در جهانم دریایی پر موج و طوفانم هر دم من در جوش و خروشم چون دریا وسینه از هر لحظه خیزد طوفانی کار دل در تار زلفش از پریشانی گذشت پریشانی گذشت کار دل در تار زلفش از پریشانی گذشت پریشانی گذشت ره چنان رفتم که کارم از پشیمانی گذشت پشیمانی گذشت اهاهاهاهاهاهاای دل شمع و من، شمع ومن رسوای اشک آتشین خود شدیم کار این داغ جگر سوز از آه پنهانی گذشت